Zadzwoń do nas!
+48 62 764 39 95
Napisz do nas! kontakt@medwork24.pl
Wybierz wersję jezykową:
pl
de
Depresja u osób starszych

Depresja to choroba śmiertelna. W przeciwieństwie jednak do innych schorzeń, których potencjalnym skutkiem jest kres życia pacjenta, depresja odbiera nie tylko biologiczny aspekt życia, jak oddech czy krążenie. Ta podstępna, często niezauważalna przez długi czas dla otoczenia choroba, odbiera cierpiącym na nią osobom, to co czyni ich ludźmi- pasje, marzenia, zdolność przeżywania głębokich uczuć, radość z otaczającego świata.

Przeżywane chwile, zamiast przynosić radość, są jedynie źródłem nieustającego cierpienia i poczucia beznadziei. W rezultacie wielu chorych postanawia na własną rękę przerwać codzienną udrękę i decyduje się na ostateczny krok, jakim jest samobójstwo. W ten właśnie sposób, lekceważona czasem przez lekarzy i środowisko choroba może, podobnie jak nowotwór czy udar mózgu, prowadzić do śmierci.

Czym jest depresja?

Depresja to zaburzenie z grupy chorób, którymi zajmuje się psychologia i psychiatria. Pomimo faktu, że termin depresja wszedł na dobre do naszego słownika, a używając go na co dzień, myślimy raczej o przelotnej chandrze i napadach smutku oraz zniechęcenia, medyczny termin depresja ma o wiele poważniejsze znaczenie. Aby klinicznie można było rozpoznać depresję, objawy polegające na obniżeniu nastroju, utracie radości przeżywania, porzuceniu zainteresowań oraz zwiększonej męczliwości muszą utrzymywać się przez minimum dwa tygodnie. Przyjmuje się, że na depresję choruje już blisko 10 % całej naszej populacji. Występują dwa okresy zwiększonej zapadalności na zaburzenia o charakterze depresyjnym- pierwszy z nich- u ludzi młodych, przed 30 rokiem życia, drugi dotyka osoby starsze, po 60 roku życia. Choroba może jednak dotknąć osoby w każdym wieku, nie zaglądając w metrykę, płeć czy wykonywany zawód. Ogromna część osób chorych na depresję ma myśli samobójcze, a 15 % z nich umiera wskutek próby samobójstwa.

Depresja u ludzi starszych

Depresja może być odpowiedzią organizmu na wiele czynników pochodzących ze świata zewnętrznego i wewnętrznego. O ile część przypadków depresji to zaburzenia stricte organiczne, uwarunkowane nieprawidłowościami związanymi z neuroprzekaźnictwem, tak istnieje również grupa chorych, u których depresja ma podłoże ściśle związane z otaczającą ich rzeczywistością. Choroby przewlekłe, ból, utrata pracy, śmierć współmałżonka, poczucie osamotnienia, izolacji i niezrozumienia otaczającego świata- to wszystko czynniki, którymi otoczeni są ludzie starsi, a które nawet pojedynczo mogą sprowokować zaburzenia depresyjne.

Objawy depresji

Właściwe rozpoznanie depresji to pierwszy krok do jej leczenia i rozpoczęcia procesu zdrowienia. U osób starszych, szczególnie tych mieszkających samotnie, depresja może przez długi okres czasu przebiegać skrycie i bez gwałtownych objawów, jak na przykład próby samobójcze. Chory jest smutny, przygnębiony, nie widzi sensu w jakiejkolwiek aktywnośći życiowej, traci zainteresowanie sprawami, które dotychczas go zajmowały. Ponieważ osoby starsze częściej cechuje pesymizm myślowy- „nic mnie już w życiu nie czeka”, „nie mam dla kogo żyć”, „wszystko co najlepsze już za mną”, potrzeba doświadczonego psychologa lub psychiatry, by rozpoznał, czy wypowiadane przez bliską nam osobę zdania nie niosą za sobą głębszego przekazu. Pomocnym może być również obserwacja chorego pod kątem innych objawów somatycznych. W depresji bardzo często zaburzony jest sen oraz przyjmowanie posiłków. Chorzy skarżą się na bezsenność, która potęguje ich zmęczenie i apatię. Przyjmowanie posiłków, w początkowym etapie może być wzmożone, by następnie przejść w fazę utraty apetytu oraz postępującego chudnięcia. U chorego mogą też wystąpić inne objawy, jak bóle nieposiadające medycznego uzasadnienia, nadmierna senność, zaburzenia koncentracji, uwagi, problemy z zapamiętywaniem.

Jak postępować z osobą chorą na depresję?

Depresja wywołuje spustoszenie nie tylko w organizmie osoby chorej. Razem z pacjentem cierpi cała jego rodzina, która z jednej strony bardzo pragnie pomóc choremu, nie wie jednak jak najbezpieczniej podjąć się tego zadania. Zadaniem bliskich osób z depresją jest przede wszystkim zachęcenie pacjenta do konsultacji lekarskich, podjęcia psychoterapii i ewentualnej farmakoterapii depresji. Kolejność tego postępowania jest niezwykle ważna. Kiedy już osoba chora podejmie leczenie zadaniem rodziny jest wspieranie bliskiej osoby, mówienie mu o swoich uczuciach, emocjach oraz powstrzymanie się od oceny chorego i wypominania mu zmarnowanego czasu. Wsparty kochającą, czułą i mądrą opieką chory ma dużo większe szanse powrotu do zdrowia i utraconej równowagi.